Gjithmonë kam besuar se fati i lidh njerëzit në momentin e duhur. Pas humbjes së bashkëshortit tim, vendosa të jap me qira një nga dhomat e shtëpisë për të përballuar jetesën. Nuk e dija se ai vendim do të ndryshonte rrjedhën e jetës sime.
Qiramarrësi im ishte një djalë i ri me emrin Ruslan, piktor me profesion. Ai ishte i qetë, i sjellshëm dhe shumë i pjekur për moshën e tij. Shpesh mbrëmjeve pinim çaj së bashku dhe bisedonim për jetën, ëndrrat dhe sfidat që kishim kaluar.
Një ditë e pyeta me shaka pse ende nuk kishte gjetur një vajzë. Me turp më tregoi se i pëlqente dikush, por nuk dinte si t’i shprehte ndjenjat. Pas disa ditësh, ajo vajzë erdhi në shtëpi dhe, falë një bisede të thjeshtë, ata u njohën më mirë. Nga ai moment, lidhja e tyre filloi të forcohej.
Pak kohë më vonë, Ruslani më kërkoi një favor: babai i tij duhej të vinte në qytet për disa kontrolle mjekësore dhe pyeti nëse mund të qëndronte për disa ditë tek unë. Pranova pa hezitim.
Kur u takuam, mbeta e befasuar. Ishte një burrë i matur, i respektueshëm dhe me shumë vlera. Me kalimin e ditëve, bisedat tona u bënë gjithnjë e më të gjata dhe kuptuam se kishim shumë të përbashkëta. Pa e kuptuar, mes nesh lindi një ndjenjë e sinqertë.
Sot, jeta na ka rezervuar një surprizë të bukur. Ndërsa Ruslani po përgatitet të martohet me vajzën që dashuroi, edhe unë po bëhem gati të kurorëzoj dashurinë time me babanë e tij.
Ndonjëherë mjafton një vendim i vogël për t’i dhënë jetës një drejtim krejtësisht të ri. Për mua, dhënia me qira e një dhome u shndërrua në fillimin e një historie të bukur që nuk do ta kisha imagjinuar kurrë.
Be First to Comment