Tani jam 31 vjeç. U martova kur isha 23 dhe gjatë këtyre tetë viteve të martesës, unë dhe bashkëshorti im u bëmë prindër të dy fëmijëve – një djali dhe një vajze.
Në pamje të parë, duket sikur kemi gjithçka që një familje mund të dëshirojë: një shtëpi tonën, një makinë të re, dy fëmijë dhe një jetë të rregullt. Por prej disa kohësh, diçka ka ndryshuar brenda meje. Kam filluar të ndiej se fëmijët nuk më sjellin më të njëjtën lumturi si më parë. Jam lodhur duke u kujdesur për ta gjatë gjithë kohës dhe shpesh ndiej se nuk kam më energji të bëj asgjë.
Madje, kam filluar të ndihem e zemëruar edhe me bashkëshortin tim. Ndihem sikur ai më ka kthyer vetëm në një amvisë.
Disa vite më parë pata një ide për të hapur një biznes. Bashkëshorti im e mori atë ide, e zhvilloi dhe biznesi i tij u bë i suksesshëm. Ndërkohë, unë mbeta në shtëpi, duke u marrë me fëmijët dhe punët e shtëpisë.
Sot ndihem sikur jeta ime sillet vetëm rreth familjes. Gatuaj, pastroj dhe kujdesem për të gjithë nga mëngjesi deri në mbrëmje. Edhe kur dua të bëj diçka për veten, duket sikur nuk kam kohë dhe as lirinë e nevojshme.
Bashkëshorti im nuk më jep para për t’i menaxhuar vetë. Ai blen vetëm gjërat që mendon se janë të nevojshme dhe gjithmonë thotë se po vepron për të mirën e familjes.
Me kalimin e kohës, kam humbur edhe shumë nga miqtë e mi, sepse nuk kam më kohë të lirë për t’i takuar. Vetëbesimi im ka rënë ndjeshëm. Kam pushuar së kujdesuri për veten dhe nuk ndihem më mirë me pamjen time.
Jam aq e lodhur, sa ndonjëherë e kam të vështirë t’u buzëqesh edhe fëmijëve të mi. Gjithçka më duket e rëndë dhe kam ndjesinë se po humbas veten dita-ditës.
Bashkëshorti dhe familjarët e tij kanë filluar ta vërejnë se po largohem emocionalisht nga familja. Në vend që të përpiqen të kuptojnë se çfarë po kaloj, më qortojnë dhe më konsiderojnë një bashkëshorte dhe nënë të keqe.
Edhe kontrolli i bashkëshortit tim më shqetëson. Nuk mund të shkoj në teatër apo në ekspozita pa u përballur me dyshimet e tij. Ai ka frikë se mund të takoj dikë tjetër, të dashurohem dhe të largohem nga familja.
Tani ndihem e humbur dhe nuk di çfarë të bëj. Si mund ta rikthej dëshirën për të jetuar, për t’u kujdesur për veten dhe për të ndier sërish afërsi me fëmijët dhe bashkëshortin tim?
Nuk dua ta humbas familjen time, por njëkohësisht nuk dua të humbas as veten. Kam nevojë të kuptoj se si mund ta ndryshoj këtë situatë dhe të gjej përsëri një arsye për të qenë e lumtur.