Në vitin 1991, në parlamentin e parë pluralist pas zgjedhjeve të 31 marsit, shpenzimet luksoze të udhëheqjes komuniste u bënë objekt i një hetimi parlamentar. Një komision i posaçëm i Kontrollit të Shtetit dhe një komision parlamentar analizuan të dhënat mbi shpenzimet e familjeve të ish-udhëheqjes së lartë komuniste.
Raporti i atëhershëm nxori në pah shpenzime të konsiderueshme të familjeve të ish-diktatorit Enver Hoxha dhe pasuesit të tij Ramiz Alia, të cilat përfshinin edhe komunikime të shumta telefonike me jashtë vendit, të kryera në një periudhë kur këto shërbime mbuloheshin nga shteti.
Sipas të dhënave të publikuara, familja e Enver Hoxhës dhe ajo e Ramiz Alisë kishin kryer qindra telefonata me qytete të ndryshme evropiane, përfshirë Parisin, Romën, Vjenën dhe qytete të tjera. Vetëm në një vit, numri i këtyre komunikimeve ishte i konsiderueshëm, duke tërhequr vëmendjen e komisionit hetimor të asaj kohe.
Raporti theksonte se shpenzimet telefonike të disa familjeve të ish-udhëheqjes kapnin shifra të larta, të cilat konsideroheshin të papërputhshme me realitetin ekonomik të vendit në atë periudhë. Këto të dhëna u trajtuan si pjesë e një hetimi më të gjerë mbi mënyrën e përdorimit të fondeve shtetërore gjatë regjimit komunist.
Në përfundim, çështja e shpenzimeve të ish-bllokut komunist u bë pjesë e debatit publik të viteve të para të tranzicionit, duke hapur diskutime të gjera mbi transparencën, përgjegjësinë dhe trashëgiminë e sistemit të kaluar.