“Atdheu nuk shitet për pushtet, prestigj dhe lavdi”
Sipas autorit, Shqipëria ndodhet në një situatë të rrezikshme për shkak të mënyrës se si qeveriset dhe marrëdhënieve të kryeministrit Edi Rama me aktorë të ndryshëm ndërkombëtarë. Në këtë analizë kritike pretendohet se politika e jashtme e vendit është përdorur në funksion të interesave personale të pushtetit dhe imazhit politik.
Në tekst thuhet se në periudha të ndryshme, kryeministri është afruar me liderë dhe figura të ndryshme botërore, duke përfshirë presidentin turk Recep Tayyip Erdoğan, kryeministrin izraelit Benjamin Netanyahu, kryeministren italiane Giorgia Meloni, si dhe figura të tjera ndërkombëtare si Angela Merkel dhe Alex Soros. Sipas autorit, këto marrëdhënie paraqiten si të ndryshueshme në varësi të interesave politike dhe mbështetjes që mund të sigurojnë.
Gjithashtu pretendohet se janë përdorur iniciativa rajonale dhe ndërkombëtare si “Open Balkan”, si dhe samite dhe aktivitete diplomatike, për të ndërtuar një imazh të liderit global, më shumë sesa për të adresuar çështjet e brendshme të vendit.
Një tjetër pjesë e kritikës lidhet me marrëveshje dhe projekte të ndryshme infrastrukturore e strategjike, ku përmenden qendra pritjeje për emigrantët në Shqipëri, si dhe ide për dhënie me përdorim të përkohshëm të territorit në projekte të ndryshme ndërkombëtare. Autori i paraqet këto si vendime të debatueshme që lidhen me territorin dhe sovranitetin.
Teksti përmend gjithashtu marrëdhëniet me Serbinë dhe proceset rajonale, duke i konsideruar ato si çështje të ndjeshme që lidhen me Kosovën dhe balancat politike në rajon. Në këtë kontekst, përmenden edhe akuza politike për marrëveshje që, sipas autorit, mund të kenë ndikuar në interesat kombëtare shqiptare në rajon.
Në vijim, kritikohet përdorimi i instrumenteve ligjore si PPP-të, investitorët strategjikë dhe paketa të zhvillimit territorial, të cilat sipas autorit kanë sjellë pasoja në pronësinë private dhe në zhvillimin e zonave bregdetare dhe malore. Përmenden gjithashtu shqetësime për ndikimin e këtyre politikave në komunitetet lokale dhe shpërndarjen e pronësisë.
Në përfundim, autori thekson se, sipas tij, ekziston rreziku që interesat politike dhe personale të vendosen mbi interesin kombëtar. Megjithatë, kjo mbetet një qasje kritike dhe subjektive, e cila reflekton qëndrimin e autorit ndaj zhvillimeve politike në Shqipëri dhe rajon.